+

پایان نامه ی دوره کهنسالی بشریت از نگاه فراکل نگری:

چرا ؛ در پیمودن مسیر شب، با به نام بی نام او شروع شد؟
در طول تاریخ خلقت، هر انسان دارای یک یا چند نام بوده است.
هر انسان، در هر لحظه از خود محصولی به جهان هستی ارایه نموده و همچنان می نماید.
محصولات هر لحظه ی هر انسان، به چهار دسته اصلی تقسیم بندی شده اند:
۱- اندیشه ی انسانی
۲_ سخن انسانی
۳- عمل انسانی
۴- نظر انسانی
بطور مسلم این چهار محصول لحظه ای که توسط انسان های نامدار به جهان هستی ارایه شده و می شود، ریشه در کل نام های(اسماء) بشری دارد.
پس، از نگاه فراکل نگری هر یک از محصولات انسانی که در ظاهر دارای یک یا چند نام است، تنها و تنها مونتاژ و ترکیب لحظه ای بخشی از کل محصولات نامدار بشریت محسوب می گردد.
از اینرو بار گذاری(مثبت و یا منفی) یک یا چند نام خاص بر روی هر محصول، ظلم عظیمی به کل نام ها، تلقی می شود.
چنین ظلم عظیمی توسط متعصبان به نامداری، تا کنون شخصیت های برتری طلب ابلیسی(انا خیر منه) و قدرتمدار فرعونی(انا ربکم الاعلی) را در گوشه و کنار جهان کنونی ایجاد و تقویت نموده است.
از آنجایی که بر تمامی این شخصیت ها و نام های خوب و بد، هوشمندی کاملا عادلانه پروردگار عالمیان حاکم است، بینش فراکل نگر و متکی به وجود چنین  هوشمندی، برای شروع تحقیق و پژوهش منحصربفرد خود با رعایت عدم هتک حرمت نسبت به هیچ یک از نام ها، همه چهار دسته محصولات لحظه به لحظه ی انسان ها را فقط به نام بی نام او، می پذیرد تا تشعشعات شعور خالص آن ها را درک نماید.
 هر انسان فراکل نگر که متصل به شعور هوشمند کل اسماء(نام ها) می گردد؛ در عین بی نامی قادر به درک شعوری عالی ترین نام در جهان هستی یعنی الله(تجلی یافته در صفات رحمن و رحیم)، میگردد.
پس به تعبیری، پایان درج نام های متعدد در انتشار محصولات متنوع بشری، همان پایان نامه ی دوره ی کهنسالی بشریت و یا محصول نهایی خلقت در جهان دو قطبی، می باشد.
با ارایه ی چنین پایان نامه ای به بشریت، مدتی است نطفه صالح در رحم اندیشه ی تک تک انسان های پذیرنده ی بی نامی مستقر شده و به سرعت در حال رشد و نمو است.
تا بلاخره جهان منتظر درک عدالت و صلح، بزودی شاهد تولد فرزند(تن واحده) صالح بوده، ناظر عالی نتیجه ی اندیشه، سخن، عمل و نظر صالحانه و بی نام او نیز باشد.
ان شاءالله 

ما در سکوت و وصل، شاهدی تازه می کنیم
بعد از سکوت، به هر سو نگاه نظر بازه می کنیم

ماییم که ساخته ها به خرابات می دهیم
بی هیچ تلاش زمینی، احداث سازه می کنیم

شب را به قدر روح و ملائک به اذن رب
تا فجر اختیار و سلامت، بدن تازه می کنیم

جهل از تضاد ماست، که سنگش زدیم و رفت
در پشت جهل ها، شکر بی اندازه می کنیم

دروازه های حلقه رحمت، باز می شود
قربان تمامی من ها، به دروازه می کنیم

او می شود، مالک من های نی شده 
آتش به نی زدن خویش را، آغازه می کنیم

نی می رود برون ز حصار وجود ما
این گونه عشق خدا را پر آوازه می کنیم 

* * * * *


به نام بی نام او بیا تا شروع کنیم

سروران عزیز،

عرفان فراکل نگر حلقه را می شناسیم یا نمی شناسیم، از هر مرام و مسلکی که هستیم و به افق هر کجای کرۀ زمین که روزگار می گذرانیم مهم نیست،
سر هر فرصتی که دست میدهد برای لحظاتی چشم فرو می بندیم، در «ارتباط ویژه» قرار می گیریم و ناظر و شاهد می شویم.
جنگ است، جنگ جهانى
می توان اسمش را جنگ جهانى سوم گذاشت
بزرگترین جنگ تمام عیار تاریخ بشری
همان،
بمباران هاست،
موشكباران. موشكهاى كاغذى كه نه،
بمبهای جنگ های منطقه ای كه نه،
بلکه موشك و بمب هايى نامرئی و بی دود و بی سر و صدا از جنس پارازيت هاى ذهنى،
از جنس تشعشعات معيوب غرور و تعصب كه سيستم راهبرى و جهت يابى انسان ها را مخدوش ميكنند؛
تا بشریت راه را گم كند و مزرعه ى باورهاي ناب صالحانه را آفت شك و ترديد بزند و...
ما
بی خبر از همه جا، درست در وسط ميدان جنگ می خوابیم و بیدار می شویم و زندگی می کنیم
شده كه در این روزها و هفته های اخیر مرتباً و بی دلیل مشخصی صبح ها با یاس و اضطرابى به غایت غليظ از خواب بيدار می شويم روز را ادامه می دهیم با خشم و پريشانى هاى بسیــــار «بزرگ» که دلایلی بسیــــار «کوچک» دارند
شده که همین شب و روزها به طرز عجیبی در کشاکش سرگردانی باشیم با رشته هايى ساده و به ظاهر بی آزار از افكار روزمره كه انگار حالا آغشته به چيزی از جنس سَم می شوند
و در نهایت بی خود و بی دلیل، در و ديوار ذهن انسان را مثل اسيد می سوزانند
اینها تضاد با زمین و زمان و خدا و خویشتن و مردمان را درونمان شعله ور می کنند؛ تا همزمان یخبندان نا امیدی، اندوه و ترس و وسواس و سرخوردگی و... تمام وجود انسان را فرا گیرد

عزیزان،
بمباران تشعشعاتی ست، فراگیر و عمومی...
پس در هر دم و بازدم نفس، پناه می بريم به «او» که حفیظ و حافظ است؛
و نظر می کنیم به روح جمعی بشریت، با «ارتباط ویژه» دمامدم که در آن
حفاظ های ضروری و نکتـه هایی است بسی موثر و مفید برای ارتقاء بینش و ضدضربه شدن در دوران فراکل نگری...

ارتباط ویژه